viernes, 8 de septiembre de 2017

Curso 2017-2018

Este luns 11 de setembro comenza un novo curso na nosa Escola.
Quixemos preparar un punto de información bibliográfica para recibir a todos os nosos usuarios pero en especial aos que empezan este ano.
Para iso aproveitamos a aparición dunha nova edición actualizada do libro "Iniciación a la arquitectura" de Alfonso Muñoz Cosme para recompilar bibliografía que nos recomenda este autor sobre a profesión do arquitecto, o ensino dá arquitectura...e recomendar a lectura deste.
"Este libro vai dirixido aos mozos que se dispoñen a iniciar os estudos universitarios de Arquitectura e que se interrogan sobre o contido da carreira e a natureza da profesión. Para eles exponse de maneira sinxela en que consiste a formación do arquitecto e o traballo que realizarán tras abandonar a universidade. Quizais estas liñas supoñan o seu primeiro contacto cunhas disciplinas e uns métodos de traballo que serán os seus compañeiros para toda a vida. Pero o contido do libro pode tamén axudar e ofrecer información a todas aquelas persoas que estudan, ensinan, traballan ou investigan sobre a arquitectura. Nestas páxinas atoparán respostas a algúns interrogantes ou simplemente unha forma distinta de ver as cousas. Finalmente, este libro pode tamén servir a quen, sen ser profesionais nin ter intención de chegar a selo, senten curiosidade pola arquitectura como expresión cultural, como función social ou como técnica construtiva: en definitiva, como unha das máis evidentes formas en que unha civilización maniféstase. O libro contén doce capítulos nos que se expón, entre outras cousas, o concepto de arquitectura, o seu ensino, algúns momentos na carreira dunha estudante, as oportunidades para estudar no estranxeiro, a contorna laboral do arquitecto, o inicio do exercicio profesional, os campos de actividade, unha visión do traballo cotián, e, finalmente, o futuro da profesión. O volume péchase cuns textos históricos sobre a arquitectura, o seu ensino e o seu exercicio, e unha sucinta bibliografía."

lunes, 3 de julio de 2017

Cumplense 150 anos do nacemento de Frank Lloyd Wright




Neste ano 2017, celébrase o 150 aniversario do nacemento do arquitecto estadounidense Frank Lloyd Wright, sen dúbida o máis famoso da historia de EE.UU e un dos principais  maestros da arquitectura do século XX.
Nado en 1867 nunha zona rural de Wisconsin en pleno século XIX e falecido  no ano 1959 aos 92 anos. Esta vida tan lonxeva, a súa gran fecundide creativa, e a súa ambición permitíronlle crear estilos novos,  experimentar con novos conceptos de urbanismo, imaxinar proxectos utópicos e deixar obras tan populares como "A Casa da cascada" ou o "Museu Guggenheim de Nueva York". É máis popular entre o público en xeral que entre os seus propios colegas.

Wright acuñou o término de "arquitectura orgánica", a súa idea central consiste en que a construción debe derivarse directamente do entorno natural. desde os comenzos da súa carreira rexeita os estilos neoclasicistas e victorianos imperantes ao remate do século XIX. Sempre se opuxo a imposición de calquera estilo, convencido de que a forma de cada edificio debe estar vinculada á súa función, ao entorno e aos mateirais empregados na súa construción e combinándoos sempre dacordo coas súas posibilidades estructuráis i estéticas.

Outra das súas aportación fundamentáis á arquitectura moderna é o dominio da planta libre coa que obtén impresionantes espacios que fluen dunha estancia á outra. Esto vese moi ben nas chamadas prairie-houses nas que destacan: Martin House en Buffalo (Nueva York, 1904), Robbie House en Chicago (1909).

Foi pioneiro no uso de novas técnicas de construción bloques de hormigón armado prefabricados, a iluminación indirecta, os paneis de calefacción, innovacións no aire acondicionado. Dentro das innovacións estructuráis destacan, un sistema antisísmico desenvolvido no Hotel Imperial de Tokio. para gañar flexibilidade empregou un sistema de voladizos sostido por unha cimentación sobre leito de barro.

Entre 1909 e 1910 autoexiliose en Europa, e a súa volta á EE.UU. estableceuse en Taliesin, onde construiu a súa casa e o seu estudo- escola. Pouco a pouco foi conseguindo reconocemento internacional.

As súas obras máis emblemáticas son : Millard House en Pasadena (California, 1923), a Kaufmann House ou Casa da Cascada en Bear Run (Pennsylvania, 1937) hoxe aberta ao público, o Jhonson Wax Company Administration Building en Racine (Wisconsin, 1939),a First Unitarian Church  en Madison (Wisconsin, 1947), e o Rascaceos Price Tower de Bartlesville (Oklahoma,  1953).

No ano 1959 rematou o edificio helicoidal do Museo Guggenheim de Nova York.

Se pasades pola Biblioteca atoparedes unha selección de obras que analizan a súa produción e analizan algúns dos seus edificios.





miércoles, 26 de abril de 2017

Xornadas do 25 aniversario de España'92


Arquitectura reflexiona nunhas xornadas sobre o 25 aniversario de España'92




 A Escola Técnica Superior de Arquitectura acolle os días 27 e 28 de abril, unhas  xornadas sobre a arquitectura derivada dos grandes eventos que se produciron en España no ano 1992.
 Neste ano 2017 conmemórase o 25 aniversario da celebración dunha serie de feitos diferenciais que tiveron lugar en 1992: a Capitalidade Cultural Europea en Madrid, a Exposición Universal en Sevilla e os Xogos Olímpicos en Barcelona. Un conxunto de actos presentado e visto no exterior das fronteiras españolas como un verdadeiro "Spanish Year", un Ano de España, de especial transcendencia no marco da arquitectura.

A súa influencia esténdese aínda agora sobre a arquitectura de Galicia, o que permite e aconsella plantexar e mesmo dedicar esta edición das Xornadas Modernidade e Contemporaneidade a analizar e revisar o legado do 92 dende a nosa Escola de Arquitectura.

As Xornadas España'92 pretenden reflexionar e recordar eses eventos plurais que, a partir de Madrid, Barcelona e Sevilla estenderon o seu influxo á totalidade do territorio e aínda a Galicia.


A reflexión arredor dese "Spanish Year" é importante non só como unha mirada ao pasado senón como unha proxección cara ao porvir. Con este obxectivo as Xornadas propostas poden ser un bo punto de arranque que pode dar lugar a toda unha serie de estudos, investigacións e simposios nos diferentes ámbitos arquitectónicos tanto do no país como internacionais.
Nestas xornadas, os arquitectos e investigadores invitados  debaterán os temas e o legado da Modernidade e as bases da Contemporaneidade da Arquitectura en Galicia, manifestando as presenzas e ausencias do legado do 92, e a visión do territorio e a identidade da Arquitectura. Rematarase cunha mesa redonda na que esperamos o aporte e intervención de todos os participantes e estudantes.

Programa:
Xoves 27 de abril 
10.00 Apertura: España 92: centros y periferias en el Spanish Year
José Ramón Alonso Pereira, coordinador grupo IALA
Cristobal Crespo González, director departamento PAUC
Antonio Maroño Cal, decano COAG
11.00 Conferencia I: Veinticinco años después: proyección y vigencia del 92
Miguel Abelleira Doldán, profesor UDC
12.30 Conferencia II: Madrid 92: una lección de arquitectura
Antonio González Capitel, catedrático UPM
16.00 Conferencia III: Barcelona 92: arquitectura y ciudad
José Ramón Alonso Pereira, catedrático UDC
17.30 Conferencia IV: Sevilla 92: exposición, arquitectura y ciudad
Víctor Pérez Escolano, catedrático US
19.00 Conferencia V: Tecnología y construcción en las arquitecturas del 92
Juan Pérez Valcárcel, catedrático UDC
20.00 Inauguración de la exposición de trabajos de alumnos
Venres 27 de abril 9.30 Conferencia VI: La dimensión territorial en la España del 92
Juan Caridad Graña, profesor UDC

10.30 Conferencia VII: Las infraestructuras del 92: escala territorial y urbana
Carlos Nárdiz Ortíz, profesor UDC
11.30 Conferencia VIII: La pequeña escala en la España 92
Antonio Río Vázquez, profesor UDC
12.30 Conferencia IX: Las publicaciones de arquitectura en la España 92
Eduardo Prieto González, profesor UPM
13.30 Debate final
14.00 Clausura


Na Biblioteca da ETSAC fixemos un centro de interese sobre estas xornadas onde podedes atopar documentos relacionados con este tema. 

martes, 28 de marzo de 2017

Álvaro Siza ingresa como membro de honra na Real Academia Galega de Belas Artes



            Álvaro Siza



Con motivo do seu nomeamento como membro de honra da Real Academia Galega de Belas Artes, na Biblioteca da ETSAC facemos unha pequena reseña da súa traxectoria profesional e da súa obra.

Nace en Matosinhos, Portugal no ano 1933. Doutor arquitecto pola Facultade  de Arquitectura de Porto, onde exerceu tamén como profesor. Así mesmo, foi Profesor visitante en universidades coma a Universidade de Pensilvania, Universidade de Harvard, Escola Politécnica de Lausanne.

Siza é un dos máis importantes e prestixiosos arquitectos contemporáneos portugueses, a súa obra desenvólvese por todo o mundo, nela demostra a preocupación polo lugar, a integración na paisaxe, a adaptación á topografía, a busca da concordancia entre o natural e o cultural, o máis importante para él é o lugar onde se vai construir o edificio e as persoas que van a usalo. Realiza proxectos de arquitectura social interesándose principalmente pola transformación do espazo urbano que o leva a construir vivendas sociais coma por exemplo en Évora, Portugal, e tamén a rehabilitación de barrios en distintas cidades europeas como Berlín, La Haya ou Lisboa.

A súa arquitectura móvese entre o local e o global e aínda que non se encuadra en nigún movemento ou escola arquitectónica, podemos encontrar referencias de Alvar Aalto, Le Corbusier ou Wright. A súa obra ten unha gran dimensión humana, preocupase por comprender e respetar as necesidades das persoas que van a usar os seus edificios, é unha obra altruista ao servizo dos habitantes. Outra das súas preocupacións é o uso de materiais autóctonos, a defensa do traballo artesán e o coidado estudo da luz.

Ao largo da súa extensa carreira foi distinguido con moitos e importantes premios coma o Premio Europeo de Arquitectura Mies van der Rohe no ano 1988, o Premio Pritzker no 1992, Riba Gold Medal no 2009, UIA Gold Medal no 2011.

As súas principais obras no noso país son o Centro Galego da Arte Contemporáneo en Santiago de Compostela, a Facultade de Cciencias da Comunicación tamén en Santigo de Compostela.

Na Biblioteca da ETSAC fixemos un centro de interés sobre Siza onde atoparedes libros, revistas e outros materiais sobre a súa obra.





viernes, 13 de mayo de 2016

Mendes da Rocha


Paulo Mendes da Rocha é un dos máis importantes e laureados arquitectos brasileiros dos nosos tempos xunto e en contraposición de Niemeyer.
Recentemente recibiu o premio León de Ouro á traxectoria e dende a biblioteca desexamos facer unha pequena lembranza da súa obra.

De pai e abós inxenieiros, que di que o influiron moi positivamente á hora de exercer á súa profesión, cursou estudos de arquitectura en Sao Paulo. Sería precisamente alí onde coincidiría co nacemento da Escola Brutalista Paulista ( http://www.jbono.es/filter/urbanismo/Escuela-Paulista-Brutalismo-en-Brasil
) liderada por Artigas, á que seguiría e pola cal comezaría a situarse na vangarda arquitectónica do seu país.

Nos anos sesenta comezaría á súa etapa docente, que tería que deixar de lado polo golpe de estado militar, e voltaría a ela xa nos años 80. Irónicamente se trataría dun dos seus periodos máis fructíferos en canto á práctica arquitectónica.

Case toda a súa obra se atopa en Brasil, como o Centro Cultural Fiesp (http://www.fiesp.com.br/centro-cultural-fiesp-ruth-cardoso/ ), o Museo Brasileiro de Escultura (http://catalogo.artium.org/dossieres/exposiciones/premios-pritzker-viaje-por-la-arquitectura-contemporanea/obra-seleccionada-20 ) ou a súa propia casa (http://catalogo.artium.org/dossieres/exposiciones/premios-pritzker-viaje-por-la-arquitectura-contemporanea/casa-en-butanta-1967), coa que pretendía experimentar con materiais e demostrar que era posible unha forma diferente de facer arquitectura.

Moi ligado ó papel social da arquitectura e á responsabilidade que implica a creación de edificios, levou a cabo todo tipo de obras. Trata sempre de atopar unha síntese entre utilidade e beleza. Unha visión moi pragmática da disciplina. Ó mesmo tempo posiciónase en contra dos arquitectos estrela xa que considera que o importante é o edificio e as persoas, non o que o deseña. Igualmente aboga porque a arquitectura “sexa oportuna, pois a cidade fórmana as casas e non os monumentos”.

Ó longo de toda a súa carreira gañou numerosos concursos públicos no seu país e recibiu varios premios entre os que conta o Mies van der Rohe de Arquitectura Latinoamericana de 2000, polo proxecto de restauración  da Pinacoteca do Estado de Sao Paulo, e o Pritzker en 2006.


Se vos pasades pola biblioteca atoparedes unha selección de algunas obras que analizan a súa producción e varias revistas nas que se fan análises de algún dos seus edificios en concreto. A destacar a súa “Obra completa” (72 Mendes da Rocha PIS) na que se fai unha análise completa da súa traxectoria e vale a pena darlle un repaso e o monográfico de  AV Monografías (72 Mendes da Rocha AVM).

jueves, 5 de mayo de 2016

Sempre SEMPER


Arquitecto e teórico alemán nado en Hamburgo en 1803. Non sempre tivo en mente esta disciplina. Nos seus primeiros anos como estudante, adicouse de maneira desordeada ás matemáticas e á estatística, para logo buscar traballo como inxeniero. A vida disoluta desta etapa (alcohol, xogo, duelos) imposibilitoulle centrarse e obligouno a cambiar de cidade en varias ocasións.
Non sería ata 1829 que se empregaría por primeira vez coma arquitecto, xa en París. Serían tempos revoltos cheos de debates animados sobre cuestións técnicas (fascináballe especialmente o tema sobre a policromía das obras da antiguidade clásica) e cando nacerían nel os ideais republicanos que tristemente xogarían na súa contra anos máis tarde.
Seguidamente adscribiríase ó corpo diplomático, o que lle permitiu viaxar a Grecia e Roma e, de paso, realizar investigacións arqueolóxicas. As súas publicacións sobre a policromía derivadas de ditas investigacións foron determinantes para que en 1834 lle ofreceran unha cátedra na Academia de arte de Dresde.
A partir deste momento, ó mesmo tempo que impartía clases, comezaría unha escintilante carreira como arquitecto. Ó teatro da Corte desta cidade seguiríanlle outras moitas construccións que levarían a consideralo á xove promesa da arquitectura alemá. Participaría además activamente da vida artística de Dresde, frecuentando espcialmente músicos como Weber, Shumann ou Wagner. Precisamente estivo moi vinculado a este último durante gran parte da súa vida. As súas primeiras grandes obras, O holandés errante e Tannhäuser, foron estreadas no Teatro que deseñara Semper.   
No 1848 sucedéronse as revoltas en Europa. Semper aliouse cos republicanos e viuse obligado a fuxir do país e rematar como refuxiado en París e logo en Londres. Durante os anos seguintes adicaríase á investigación e a teorización. Precisamente neste momento publicaría unha das súas obras máis coñecidas: “Os catro elementos da arquitectura”, na que teoriza sobre a arquitectura dende unha perspectiva antropolóxica. Semper considera dous grupos primordiais: o lume, como unha analoxía do fogar; os elementos que protexen ó lume (e por tanto ó fogar) dos elementos externos. A súa análise parte dunha cabana primixenia, primitiva e vai deconstruindo os seus elementos no básico, tendo moi en conta as razóns da súa orixe e a utilidade.
En 1859 trasladaríase a Zurich, onde ensinaría arquitectura no Politécnico Federal e redactaría os dous tomos da súa obra  monumental “O estilo nas artes técnicas e tectónicas”. Nesta época final voltaría a construir, destacando a súa participación no deseño dun grupo monumental ó largo da Ringstrasse de Viena.
Semper morrería en Roma en 1879 como unha gran figura teórica. De lectura densa, ó mesmo tempo abre a mente a un pensamento diferente e práctico, a unha visión analítica de porqué as cousas son como son. Cabe mencionar a súa contraposición a Vitrubio. Mentres que o mestre clásico destacaba os elementos artísticos da arquitectura, Semper consideraba máis importante o propio feito da construcción, visión que contradicía totalmente a monumentalidade que ata ese momento se cultivara. Nos países anglosaxóns foi un importante referente que condicionou a maneira de ver o espacio, algo que queda latente nas obras da primeira metade do século XX.

Para saber máis:
  • “Escritos fundamentales de Gottfried Semper”. Antoloxía dos seus escritos máis destacados como “Los cuatro elementos de la Arquitectura”, “Teoría de la belleza formal” e outor. ( Signatura: 74 SEPO)
  • “Semper: el estilo”. Edición monumental, anotada e ampliada do clásico tratado de estética  “El estilo en las artes técnicas o tectónicas, o, Estética práctica y textos complementarios”. Inclúe numerosas nota e ilustracións non engadidas na edición orixinal pero que aportan unha visión máis completa da obra, así como textos doutros autores e materiais relacionados cos temas que comenta Semper. (Signatura: 74 SEPE)
  • Gottfried Semper: architect of the nineteenth century. Extenso estudo da traxectoria vital e profesional do arquitecto. Inclúe numerosas ilustracións e biblografía.  (Signatura: 72 Semper MAL)
  • Gottfried Semper: architettura e teoria. Obra mais modesta que repasa a vida de Semper e analiza a súa teoría estética ( 72 Semper HER)


martes, 5 de abril de 2016

Zaha Hadid

O pasado 31 de marzo finou a recoñecida arquitecta anglo-iraquí Zaha Hadid. Hadid foi unha figura aclamada e polémica a partes iguais. As súas construccións grandilocuentes e angulosas non foron sempre ben acollidas por parte da crítica profesional. Con todo, é indudable a súa importancia no panorama da arquitectura internacional, como así o demostran os numerosos premios cos que se honrou o seu traballo ó longo da súa dilatada carreira. Entre eles, o premio Pritzker que recibiu en 2004.

Dende a biblioteca desexamos facerlle unha homenaxe bibliográfica a través dalgúns libros adicados á súa obra que se atopan entre os nosos fondos:

  • Architecture of Zaha Hadid in photographs by Helene Binet. Selección de fotografías dalgunhas obras arquitectónicas dende unha particular perspectiva. En branco e negro, a fotógrafa xoga coas luces, sombras e volumes, agrandando o espacio e dotándoo de múltiples significados.
  • Arquitektur / Arquitecture. Obra bilingüe (alemán e inglés) que fai unha análise dos proxectos máis destacados, así como da súa propia filosofía de deseño (“Se hai 360 grados, cómo limitarse a un só").
  • El Croquis (monográficos). Tres retrospectivas que cobren os periodos de 1983 a 1991, 1983 a 1995 e 1983 a 2004 e inclúen entrevistas a Hadid, maquetas, conceptualizacións e deseños dos desenvolvementos dos proxectos.
  • The End of Architecture Nesta obra diversos profesionais, entre eles Hadid, aportan a súa visión sobre o futuro desenvolvemento da arquitectura e pretenden aportar ideas do que está por vir. Aínda que se trata de unha obra antiga (1992) é interesante de cara a comparar as posturas que se tiñan nese momento e ata qué punto coinciden coa realidade final.

  • New Architecture 08/09 Innovation. Recopilación que destaca os proxectos rematados, tanto no seu exterior como no interior.
  • Space for art.Monográfico adicado ó desenvolvemente do Contemporary Arts Center de Cincinnati. Inclúense mostras de todo o proceso de deseño, dende os estudos volúmetricos, ata as fotografías do edificio xa rematado
  • Tashen. Complete works 1979-2009. Edición de gran formato, moi coidada na forma, que percorre a totalidade da traxectoria profesional da arquitecta. A recopilación definitiva ata o 2009.
  • Tendenze dell’achitettura europea. Gli anni novanta. Entre as edificacións referidas neste libro, destacamos a estación de Bombeiros de Vitra, primeira obra de deseño internacional de Hadid.
  • Thames & Hudson. Zaha Hadid complete works. Interesante antoloxía composta por catro volumes que resultan unha panorámica da súa actividade profesional: Major and recent works; Process Sketches and Drawings; Texts and References;  e  Projects Documentation.
  • Top arquitectos del mundo. Análise dalgúns dos arquitectos máis importantes do mundo con vistas ó século XXI. Entre eles, Hadid.
  • Total_Fluidity. Compendio dos proxectos do Studio Zaha Hadid presentados entre os anos 2000 e 2010 para as diversas master class impartidas na Academia de Artes Aplicadas de Viena.
  • Visiones para Madrid. Recopilación de ideas arquitectónicas con base na cidade de Madrid. Hadid ofrece a súa propia visión acerca de unha aproximación diferente para a rúa da Castellana e a M-30.
  • Zaha Hadid. Guggenheim Museum. Catálogo da exposición que o Guggenheim de Nova York lle adicou polos seus 30 anos de carreira. Comprende dende as pinturas resultado da coidada plasmación dos seus deseños, ata as fotos das edificacións xa construidas.
  • Zaha Hadid. Recent project. Obra bilingüe (inglés e xaponés) que recopila de novo a producción da arquitecta. A destacar as imaxes dos proceso de construcción dos edificios, así como as vistas dos planos de cada un deles.

viernes, 11 de marzo de 2016

Fetsac 2016

Este ano a escola cumpre 40 anos, e que mellor xeito de celebralo que coa  tradicional FETSAC  . Precisamente, para conmemoralo, a FETSAC 16 titúlase "A crise dos corenta" 

Desde o 14 ata o 17 de marzo gozaremos dunha serie de actividades e conferencias a cargo de diversos invitados e colaboradores da propia escola. Entre eles atoparémonos a: 

Maio 
Estudo barcelonés fundado en 2005 e dirixido por María Charneco, Alfredo Lérida, Guillermo López e Anna Puigjaner. Principalmente dedícanse ao traballo con sistemas flexibles, aínda que os seus compoñentes tamén desenvolven actividades nos ámbitos da edición ou a docencia. recibiron varios premios e foron finalistas noutros tantos, os máis recentes o FAD 2013 da opinión (interiorismo) ou como finalistas na XII Beau de Arquitectura Española. Serán os encargados da primeira conferencia o día 14, titulada "Ni aquí ni ahora" 

Antonio Giráldez -
Antigo alumno da nosa escola, especializado na rama de Teoría e Deseño. Coautor do proxecto ganador do premio Isover Multi-Comfort House en 2012, publicou en publicacións electrónicas como Veredes , ou Bartlebooth  , da que é ademais creador e editor xunto a outros tantos compañeiros. Ofreceranos a conferencia " Espacialidades en disputa" e guiaranos a través do taller express "Accións de disidencia, axentes provocadores e protocolos de hackeado"


H-Arquitectes 
Estudo fundado en 2000 en Sabadell e dirixido por David Lorente Ibáñez, Josep Ricart Ulldemolins, Xavier Ros Majó e Roger Tudó Galí, dedicados eventualmente á docencia ademais da práctica profesional. H-arquitectes cultiva unha arquitectura austera, consciente, responsable. Recibiron varios premios nos últimos anos, como o Sacyr innovación 2012 ou o AJAC 2012. Tráennos a conferencia "La naturaleza del edificio"

Yolanda Pérez 
Doctorada en Historia da arte pola USC, forma parte do Grupo de Investigación en Composición Arquitectónica e Patrimonio (GICAP) do Departamento de Composición da nosa Escola. Está especializada en temas relacionados coa arquitectura, o pensamento e a cultura contemporánea. Poderemos gozar con ela da conferencia "Corenta (e pico) anos non é nada. Da praia baixo empédrelos á praia sobre o muro de Gaza". 

Curro Claret 
Desde 1998 diseñador industrial freelance, as súas obras ofrecen unha visión diferente e alternativa, relacionadas tamén co deseño responsable e solidario (como é o caso do seu Taburete 3000, Premio da Convocatoria de ideas para a Creación de Deseños Contra a Pobreza e a Exclusión Social do Ministerio de Cultura, 2010. En ocasións exerce de docente en Elisava. A conferencia que nos trae titúlase "Sobre la importancia de jugarsela un poco y cagarla", así como o taller express "La pieza". 

Adolfo Estalella 
Antropólogo e investigador no CSIC. En colaboración con outros compañeiros desenvolve o proxecto digital Prototyping  Autor de numerosos artigos en variadas publicacións e libros. A súa relación coa arquitectura vén do interese que lle suscitan as  infraestructuras materiais que son mobilizadas para re-amueblar o espazo público. Estará a cargo da conferencia "Auto-instrución: cidade, documentación e arquivo". 

Uriel Fogué de Elii
Titulado pola ETSAM, desde o 2005 é profesor do Departamento de Proxectos Arquitectónicos, Cidade e Territorio na Escola Superior de Arte e Arquitectura, aínda que colaborou tamén con outros centros. Participa en diversos grupos de investigación, edición e comunicación. Ademais é socio fundador de Elii, oficina de arquitectura que desde 2006 realiza traballos en ámbitos públicos e privados. A súa conferencia "Delfines, Caribe" pechará este ciclo de conferencias. 

E entre conferencia e conferencia talleres express, o debate "O niño baleiro", DJ set, xogos comida e fin de festa de ruta por Orillamar. ¡Non volo podedes perder!

Para saber máis, si pasádesvos pola biblioteca poderedes oxear unha pequena selección de publicacións relacionadas coas obras dalgúns dos ponentes anteriormente mencionados.


jueves, 18 de febrero de 2016

EUROPAN 13

Este venres 19 ás 12 da mañá celebrarase na nosa escola un acto  xunto con algúns dos gañadores do EUROPAN 13 que estudiaron na nosa escola. Debemos salientar ademáis que unha parte importante dos gañadores de esta edición son españois como se pode observar na lista oficial  polo que podemos estar satisfeitos.

EUROPAN é un importante concurso de ideas que se celebra cada dous anos. Dirixese á promoción de xoves arquitectos (menores de 40 años) europeos (tanto a tipo individual como en equipo) e pretende traballar os temas do urbanismo e a paisaxe dentro do ámbito da arquitectura.

EUROPAN organízase a modo de federación de asociacións no ámbito europeo. Cada un dos países participantes conta cunha representación nacional (a correspondente asociación), encargada da organización do concurso no seu territorio. Dita asociación coordinarase posteriormente co resto para a toma de decisións globais.


Para cada edición elixese un tema a nivel europeo (no caso do EUROPAN 13 tratábase de “A cidade adaptable: auto-organización - compartir - proxecto (proceso)”) e varios subtemas máis específicos. Ó mesmo tempo, tras unhas xornadas de propostas previas, cada asociación nacional anuncia os diversos emplazamentos elixidos correspondentes a cidades do país que representan. Nesta edición precisamente un dos emprazamentos elixidos foi a costa da Coruña na parte das Xubias e O Pasaxe.

Cada país ten un xurado propio, composto por representación nacional e internacional e poden ser premiados proxectos que coincidan nos mesmos emprazamentes. Os gañadores dividense entre primeiros e segundos premios, dotados de 12.000 e 6.000 € respectivamente. Ademáis, dáse a posibilidade de que podan ver realizada a súa obra, polo que en todo o proceso EUROPAN estará en contacto coas diversas administracións nacionais e locais encargadas de por en marcha a inciativa.

Para rematar, recalcar entre os obxectivos do EUROPAN os seguintes:
  • profundizar no coñecemento e na investigación no campo do hábitat e do urbanismo.
  • intercambiar coñecementos entre profesionais europeos.
  • fomentar a innovación e o debate.
  • axudar a impulsar as carreiras profesionais de arquitectos que están comezando.
  • recapacitar sobre solucións urbanísticas baixo diversos puntos de vista.
  • promocionar os proxectos premiados.
  • colaborar coas administraciones públicas para mellorar o desarrollo urbán das súas cidades.
  

viernes, 12 de febrero de 2016

Wasmuth Portfolio

Coa exposición que inauguramos hoxe na Biblioteca pretendemos mostrar unha pequena xoia Wasmuth portfolio ,que forma parte do noso fondo ,sobre a obra do arquitecto estadounidense Frank Lloyd Wright (1867-1959).
Titulado Ausgeführte Bauten und Entwürfe von Frank Lloyd Wright, foi publicado en Alemania en 1911 Contiña planos e perspectivas de edificios do periodo 1895-1910. Foi a primeira publicación da obra de Wright que aparecía en calquera parte do mundo, xa que Wright non publicara nada sobre as súas obras ata o momento, e era un xeito de presentarse ante o mundo

Biografía

Frank LLoyd Wright Naceu o 8 de xuño de 1867 en Richland Center(Wisconsin). Estudou enxeñería civil na Universidade de Wisconsin e en 1887 viaxou a Chicago para traballar como debuxante no estudo de Adler and Sullivan. Un dos socios desta compañía, LouisHenri Sullivan, exerceu unha importante influencia na obra de Wright, que sempre lle considerou o seu mestre.
En 1893 abriu o seu propio estudo de arquitectura en Chicago. 
Wright acuñou o término de arquitectura orgánica, cuxa idea central consiste en que a construción debe derivarse directamente da contorna natural. Desde os inicios da súa carreira rexeitou os estilos neoclasicistas e victorianos que imperaban a finais do século XIX. Sempre se opuxo á imposición de calquera estilo, convencido como estaba de que a forma de cada edificio debe estar vinculada á súa función, a contorna e os materiais empregados na súa construción. Este último sempre foi un dos aspectos onde demostrou maior maestría, combinando con intelixencia todos os materiais de acordo coas súas posibilidades estructurales e estéticas. Outra das súas achegas fundamentais á arquitectura moderna foi o dominio da planta libre, coa que obtivo impresionantes espazos que flúen dunha estancia a outra. Este concepto é evidente nas chamadas prairie-houses (casas da pradera), entre as que destacan a Martin House en Buffalo (Nova York, 1904), a Coonley House en Riverside (Illinois, 1908) e a Robie House en Chicago (1909). Wright foi o pionero na utilización de novas técnicas constructivas, como os bloques de hormigón armado prefabricados e as innovacións no campo do aire
acondicionado, a iluminación indirecta e os paneles de calefacción.